خويش را كه مأمور به ابلاغ كردن آن به جهانيان بوده است ، بىنظم و ترتيب بر جاى گذارد . [ 8 ] به همان گونه كه خدا براى هر چيز تقديرى مقدّر ساخته ، و آن را به سوى اين تقدير راهنمايى كرده ، به همين گونه هم براى انسان تقديرى ، و براى زندگى او سنتها و برنامه‌هايى قرار داده و به آنها راهنماى او شده ، ولى اين به صورتى است كه با وضع ديگر چيزها و موجودات زنده تفاوت دارد . به او عقل بخشيده و اين عقل را با وحى برانگيخته ، و اراده و مسئوليت را بر عهدهء او گذاشته ، تا به وسيلهء بينش عقل خودش و راهنمايى وحى كشف كند . كه از چه راههايى مىتواند به هدفهاى خود برسد ، پس اگر از راههاى ايمن به راه افتد ، به آسانى به هدفهاى خويش خواهد رسيد ، و اگر از آنها اعراض كند ، با گرفتارى سخت رو به رو خواهد شد ، و همچون كسى است كه راه آسفالت شده را بگذارد و از كوره راهها روانهء مقصد شود كه اگر هم به مقصد برسد با رنج و زحمت فراوان همراه خواهد بود . « وَ نُيَسِّرُكَ لِلْيُسْرى - و رسيدن به راه آسان را براى تو ميسّر مىسازيم . » خدا آدمى را براى اين كه عذابش كند ، يا با آفرينش او به بازى بپردازد ، نيافريده است ، بلكه براى آن كه او را مشمول رحمت خويش گرداند و با فضل و كرامت خويش بر او تفضل كند چنين كرده است ، و به همين گونه هيچ زنده‌اى را براى عذاب دادن يا در معرض لهو و لعب قرار دادن نيافريده است ، و آنچه از عذاب و دشوارى كه به افراد بشر مىرسد ، نتيجهء چيزى است كه خود كسب كرده‌اند . و بدين گونه « يسرى » به شريعت آسان و با گذشتى تفسير شده است كه خداى بزرگ پيامبر و امّت او را توفيق دست يافتن به آن بخشيده است تا در امنيت و آرامش خاطر زندگى كنند . شريعتى است كه ديد و بينش و بصيرت انسان را از و جدان او بر مىانگيزد ، و با فطرت و نيازمنديهاى او متناسب است و با طبيعتى كه پيرامون او را فرا گرفته سازگارى دارد . / 45 دين خدا در ميان روشهاى معرفت آن يك را برگزيده است كه برانگيخته